Guðmundur R Lúðvíksson

Ljóð

Ljóð - 18











 

 

Frá Reykjanesi fjöllin fögur bláu

Guðmundur R Lúðvíksson – Lag og ljóð. 02.10 2009
Demó

 

Frá Reykjanesi fjöllin fögur bláu,

í fjarska glitra ljós úr Reykjavík.

Snæfellsjökuls tindar himinn háu,

hafið speglar landsins rómantík.

 

Á mosavöxnum steini fuglinn syngur,

sumarið víst kom til lands í dag.

Á hæsta tindi stendur heimspekingur

sem gefið hefur landi sínu lag.

 

Frá Grindavík og Garði, inn í Voga,

gengu vaskir menn á fyrri tíð.

Og kona kunni þá að láta loga,

lengi í ástareldi, heit og blíð.

 

Á næturhimni norðurljósin lýsa,

þá nýt ég þess að ganga einn með þér.

Á Reykjanesi borgir munu rísa,

og ráðgóð gengur þú við hlið á mér.

 

Frá Sandgerði í Keflavík, og Voga,

gengu vaskir menn á fyrri tíð.

Og kona kunni þá að láta loga,

lengi í ástareld, heit og blíð.

 

Frá Reykjanesi fjöllin fögur bláu,

í fjarska glitra ljós úr Reykjavík.

Snæfellsjökuls tindar himinn háu,

hafið speglar landsins rómantík.

 

Ljóð - 17









 

Dönsum jólalag.

Demó   >>>
 

   Ég horfi yfir hafið

     og hugsa blítt til þín,

      sem fiskinn okkur færir.

    Í faðm minn kom til mín.

 

Þá skal ég ljóðið syngja

sem svæfði þig sem barn,

og jólaklukkur klingja

við kaldan vetrar hjarn.

 

 Og við dönsum, og við dönsum

og við dönsum jólalag.

Og við dönsum, og við dönsum

og við dönsum fram á dag.

 

Loks höfum þig  heima

þá hátíð fegurst er,

en góði ekki gleyma

að Guð er líka hér.

 

Og við dönsum, og við dönsum

og við dönsum jólalag.

Og við dönsum, og við dönsum

og við dönsum fram á dag.

 

...

24. sept 2009


Ljóð - 16









 

Tengda-sonurinn !

 

Tengdasonur lætur eins og trúður

 takt á bassa slær´ann búmm búmm bimm.

Talar hann sem trompet, nikka og lúður

og túllan lokar -  á slaginu kl. fimm.

 

Veit ekki hvort í svefni kauði hrýtur

og kalli ææ ó - ææ ó.

Rosalegur er þessi rosa naglbítur

rosalega æ æ æ og ó.

 

Hann þorir ekki við sinn tengd að tala

tjá sig eins sóma mönnum er.

Í stað þess er eins og belja undir bala

og bjalla í grænu krækiber.

 

Búmm búmm bimm, bimm bimm búmm.


Ljóð - 15


Verður frumflutt 3. september 2009
á tónleikunum
" Ljósanætur lokka "





 

Hæ góði Guð !

 

Guðmundur R Lúðvíksson ág. 2009

Til minningar um G. Rúnar Júlíusson frá Keflavík

  

Hæ góði Guð,

ég gjöf færi þér.

Frá börnunum í bænum,

sem bjargfast trúa þér.

 

Þau trúa því og treysta,

að þú takir þennan vin.

Og gefir honum geisla,

svo glói himininn.

 

Æ, góði Guð,

gerðu það fyrir mig.

Að setja nýja stjörnu

á stallin þér við hlið.

 

Ný stjarna á himnum hátt
og skært nú skín.

Ný stjarna á himnum hátt
og skært nú skín.

 

Ljóð - 14


 

Birta

Afa dóttir

Ástin er undarleg.

Samið lag og ljóð; 07.03. 2009 Guðmundur R Lúðvíksson

 

 

Ástin er undarleg - með ótal leyndarmál

engin veit hvar hún er falin - í þinni sál.

Sumir segja að hún hafi liti - lokki allt til sín

læðist með veggjum - sé lúmskari en vín.

 

Ástin er allstaðar - enginn hana sér

endalausum heilabrotum - hefur valdið mér.

Hún vakir alla daga - veldur maga sting

víst hefur mörgum snúið - upp og í heilan hring.

 

En allir vilja hana hafa – ást í brjóst sér

helst þó meira en mikinn helling – og mest þó handa þér.

   07. mars 2009

Ljóð - 13

 

Draumar dansa.

 

Draumar mínir dönsuðu á skýjum

daginn fyrir afmælið þitt.

Ég hlustaði í faðmi þínum hlýjum

hjarta þitt slá í takt við mitt.

 

.....

   01. mars 2009

Ljóð - 12

 


Mynd í hjarta ber.

 

Hvert sem ég um heiminn fer,

ávalt ert í huga mér.

Mynd af þér í hjarta ber,

af þér

hjá mér.

 

Hvert sem liggur okkar leið,

um ókunn lönd og höfin breið.

Mynd af þér í hjarta ber,

hjá mér

af þér.

 

Ekkert okkur skilur að,

skjól í mínum hjarta stað.

Ég lít á þessa mynd af þér,

hjá mér

af þér.

   24. feb 2009

Ljóð - 11

 


Tvær dætur
Sigurbjörg & Lovísa

Ljóð til dætra minna.

 

Ég þakka kveðju þína um jólin,

þótt kortið hafi ekki borist enn.

Megi Guð og gæfa

gefa þér jólin

sem sætt hefur

konur og menn.

   28. des 2008


Ljóð - 10

 

Fagurt syngur fugl.

Fagurt syngur fugl í garði mínum,

senn fer hann á vængjum yfir haf.

Löngum ég hef dáðst á lögum þínum,

og ljóðin bera öllum öðrum af.

 

Ég mun syngja þína söngva í vetur ,

og spora leita eftir þig um allt .

Ég vildi að þú hefðir vetursetur ,

þá væri lífið ekki svona kalt.

...

                                                                                  12. september 2008

Ljóð - 9

 

 

 


Afa strákur

Pétur Garðar

Barnið og ég.

Mig langar í hönd þína að halda,

um heimsins ólgu sjó.

Gefa þér þúsundfalda,

þá ósk er æsku mér bjó.

 

Að kærleik þú kunnir að finna,

sem kveikir öll stærstu bál.

Að vinátta er endalaus vinna,

hið vonda beittara en nál.

 

Og mundu að gott er að gefa,

það góða sem í þér býr.

Að Guðsvegi aldrei skalt efa,

og elska öll lifandi dýr.

 

Hvert sem lífið þig leiðir,

þá lofar þú mér nú.

Að götur annars greiðir,

og gangir á vegsins trú.

 

...

                                                                                  18. ágúst 2008

Ljóð - 8

 

Ljósin í bænum.

Bærinn ljómar af fallegum ljósum,

sem lýsa upp götur, garða og hús.

Skuggarnir teygja svartklæddum rósum,

í skoti er drengur að þiggja létt knús.

 

Ástfangin leiðast þau saman á enda,

í augunum blikar umhyggja og þrá.

Þau leyfa ljósunum sér að benda,

á lífsveginn vona sem elskendur fá.

 

...

                                                                                  17. ágúst 2008

Ljóð - 7

 

 

 

Týnd börn.

Biljón börn á eikinni híma

og biðja um hjálp á þessari jörð.

Þau spyrja hvorki um stund né tíma

sjálfan Guð, hans dásemdar gjörð.

 

Þau aðeins vilja leika og lifa,

loka augum og vakna södd.

Flest þau deyja og Drottni skrifa,

því vorum svo ung til þín kvödd ?

 

Horfðu bara í augu barnsins

bjóddu því hlýjan faðminn þinn.

já, í faðminn þinn,

já í faðminn þinn.

 

Ertu tilbúinn ?

...

                                                                                  14. ágúst 2008

Ljóð - 6

 

 

 

Ég finn.

Ég finn,

 að í vorinu vængirnir þínir fljúga,

að vorblærinn gefur þér frelsi og mátt,

að blóm um lokkana bærast og smjúga ,

að barnið í þér - þið lifið í sátt.

 

Ég finn,

 að í regninu ratar hver einasti dropi,

að regnbogar vefja sig utan um mig,

að draumar deyja sem síðasti sopi

að dáleiddur haldi ég fastar um þig.

 

Ég finn,

 að í haustinu hjartað þitt tifar af vonum,

að hamingjan felst á bak við brosið þitt,

að allt sem þú gefur, ætlað er Guði og honum,

að grátur þinn særir svo hjartað mitt.

...

                                                                                  13. ágúst 2008

Ljóð - 5

 

 

 

Sumarendir.

Senn fer sumri nú að ljúka

og skólar allir hefja störf.

Börnin bækurnar þá strjúka,

og bæta í visku sinnar þörf.

 

Góðvinir þá gleðjast saman

ganga prúð, öll í röð.

Hverju segja,hve var gaman

og hrópa nú, vér erum glöð.

...

                                                                                  12. ágúst 2008

Ljóð - 4

HEIM

 

Leikur.

Eitt sumarkvöld í sveitinni

sá ég mann og hund.

Togast á og taka sprett,

í túni rétt við Lund.

...

                                                   10.ágúst 2008

                              

Ljóð - 3

 

 

Kvöldganga.

Er sólin sest við jökulinn

og sveipar landi roða.

Blítt þá ruggar báturinn,

í blænum út við boða.

 

Og rómantíkin slær í takt

við tunglið hreina og bjarta.

Þá elska ég þig ástin mín

af öllu mínu hjarta.
                                                         06.ágúst 2008

Ljóð - 2

Morgunhugleiðing.

Hver dagur er lífsins lukka,

sem ég lifi í návist þinni.

Þótt í andliti sjáist hver hrukka,

og hrapi mitt stutta minni.
                                                           30.júlí 2008

                                                    Ljósmynd:Mitchell Kanashkevich                

 

Ljóð - 1

 

 

 

Ljósanætur lokka.

Lag og ljóð 

 

Þegar vetrarsólin vonir okkar glæðir,

í vináttu treystum okkar bönd.

Þá liggja saman okkar sterku þræðir,

saman leiðast ástir, hönd í hönd.

 

Þegar vetrarmyrkrið kveikir ástarelda,

aðeins þrái ég nærveru með þér.

Þá er ljúft að leiðast undir heita felda

liggja þar með þig í faðmi sér.

 

Þegar ljósanætur lokka okkar hjörtu,

við lítum yfir okkar æskuskeið.

Ég man þá gömlu góðu daga björtu

er gafstu mér á okkar lífsins leið.

 

Þegar fyrsta kossin kyssti þig á munninn,  

ég kvaldist við að horfa á eftir þér.

En þá vissi ég að ástin þín var unnin,

og ekkert hefur síðan haggað mér.
                                                                                 27.júlí 2008  

                                                                                                                  

HEIM